Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/28858 K.2012/9005

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 Sayılı CMK’nın 325.maddesine göre; cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderlerinin sanığa yükletileceği gözetilerek, akıl hastası olduğu kabul edilen sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip güvenlik tedbirine hükmedilmesi karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiği halde, dilekçe yazma ücretine hükmolunması karşısında bozma isteyen düşünceye katılınmamış ve bu husus karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihi itibariyle, 5237 Sayılı TCK'nun 32.maddesi gereğince, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan alınacak raporla tespit edilmesi gerekirken, Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesinde sanığın psikiyatrik muayenesi sonucu düzenlenen raporla yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı anlaşılan sanığın 13.02.2008 tarihli duruşmaya geldiği, ancak müdafii atanmadığı için sorgusunun yapılmadığı, atanan zorunlu müdafiinin katıldığı sonraki duruşmalara ise sanığın katılmadığı anlaşılmakla, olanaklı ise müdafii huzurunda sanığın sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda duruşma yapılarak güvenlik tedbirine ilişkin yaptırıma mahkum edilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 193/2.maddesine aykırı davranılması,