Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/30076 K.2012/18201

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin yalnızca kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Olay tarihinde resmi olarak evli bulunan sanık ile yakınan arasında boşanma davasının devam ettiği ve ayrı yaşadıkları, yakınanın sanığa olan kızgınlığı ve boşanma isteği sonucunda sanıkla konuşmak istememesinin, sanığın sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla sık sık yakınanı aradığı anlamına gelmeyeceği, incelenen telefon görüşme dökümlerinden de aramaların bir kısmının karşılıklı olduğunun anlaşılması ve atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının olayda gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; hükümden önce 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,