Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/30619 K.2012/18083

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Soruşturma aşamasındaki ifadesinde sanığın katılan Neslihan'a karşı işlediği iddia olunan hakaret suçunu doğrulayan, ancak kovuşturma aşamasında olay hakkında bilgisi olmadığını söyleyen mahkemece ifadesinin hükme esas alındığı belirtilen tanık C.. A..' ın sanığın oğlu olması nedeniyle talimat mahkemesince çekinme hakkı olduğu bildirilmeden dinlenmek suretiyle CMK’ nın 45. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın oğlu olan tanık C.. A..' ın mağdurlardan Hasan ve Leyla' nın kızı olan mağdur Neslihan' ı kaçırmasından dolayı aralarında uyuşmazlık oluşması nedeniyle, mağdurları telefonla arayarak hakaret ettiğinin iddia edilmesi üzerine kamu davası açılan olayda; sanığın kullandığı ev telefonuna ait görüşme dökümlerine göre mağdur Asil Fırat'ın bir kez diğer mağdurların ise birden çok kez arandığı sabit ise de aramaları sanığın yaptığına ve aramalarda hakaret ettiğine dair, her bir mağdura karşı eylemine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu ayrı ayrı ve denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

a-Sanığın kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu, suçun işlenme özeliklerine ilişkin olarak gösterilen gerekçelerin temel cezanın belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda mağdurların tazminat istemleri bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...mağdurların zararının karşılanmaması...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- TCK’ nın 51/7 maddesi gereğince cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği hususunun ihtar edilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde, “...cezanın tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin...” belirtilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,