Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/32300 K.2012/6357

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- 13.10.2003 ve 14.05.2004 tarihli suçlarla ilgili yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki 13.10.2003 ve 14.05.2004 tarihli suçlarla ilgili kamu davalarının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- 14.11.2005 tarihli suçla ilgili yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre, işyerindeki sayacı borçu nedeniyle söküldüğü halde, direkt bağlantı yaparak sayaçsız kaçak elektrik kullandığı sabit olan sanığın eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 147. maddesindeki ağır ve acil ihtiyacı karşılama unsurunun bulunmadığı gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine, sanığın zaruret halinde elektrik kullanmaktan ibaret eyleminde suç işleme kastının bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesi,

b) Kabule göre de;

Sanığın zaruret halinde olduğunun kabul edilmesi karşısında 5271 Sayılı CMK.nun 223/4.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken beraat karar verilmesi,