Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/32880 K.2012/2161

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan sanık S.. A..' ün temyiz isteminin kendisi hakkında kendiliğinden hak alma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve sanığın adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti de bulunmadığı gözetilerek, mahkemece kendiliğinden hak alma suçunun işlenmesi nedeniyle varsa katılan sanık İ..

E..' in uğradığı maddi zarar kanaat verici ve basit bir araştırma ile tespit edilerek, sanıktan da tespit edilen zararı gidermek isteyip istemediği sorularak, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “...şartları oluşmadığından...” şeklinde, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın bedelini ödemiş olduğu senetleri almak için atılı suçu işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; hakkında 765 sayılı TCK' nın 308. maddesinin 4. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının, kararda tartışılmaması,

3- Sanığa atılı kendiliğinden hak alma suçunun düzenlendiği 765 Sayılı TCK' nın 308/3 .maddesinde öngörülen para cezasının alt ve üst sınırlarının eşit olup, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki Kanunun 5/2.maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 450 YTL olduğu gözetilmeden 489 YTL' ye karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,