Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/33787 K.2010/34267

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılanın aracını trafik kurallarına uygun şekilde kullanmayarak trafikte sanığı tehlikeye düşürdüğü, eyleminin sanık yönünden haksız fiil teşkil ettiği ve sanık hakkında haksız fiil nedeniyle hükmedilen cezadan hakaret suçu için özel indirim maddesi olan 5237 Sayılı TCK'nın 129. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek aynı kanunun 29. maddesi ile indirim yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçinin bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği,

sanığın adli sicil kaydının da bulunmadığı anlaşılmakla “Sanığın suçun işlenmesi ile katılanın uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidermediğinden ve aylık taksitler halinde ödemesi de uygun görülmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına” biçimindeki, 5271 Sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,