Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/34189 K.2012/2758

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-765 sayılı TCK'nın 491.(5237 sayılı TCK'nın 141.) ve devamı maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunda “başkasının taşınabilir bir malının rızası olmaksızın faydalanmak için bulunduğu yerden alınması” gerektiğinden,suçun oluşması için failin faydalanmak için hareket etmesi yeterlidir. Hırsızlık suçu,genel kastla işlenebilen bir suçtur.Burada aranacak genel kast,failin malın başkasına ait olduğuna,malın alınmasına sahibinin rızasının bulunmadığına ve malın bulunduğu yerden alınmasına yönelik olmalıdır.

Savunmasında “katılan kurumun kendisinden önceki borçların kapanmasını istediği için sözleşme yapmadıklarını,kendisinin sayaç kullanarak elektrik aldığını,ancak kendisi olmadığı zamanlar işçilerin direk bağlamış olabileceklerini” ifade eden ve katılan kurumun 17.10.2007 tarihli yazısına göre 16 adet kaçak elektrik bedelinden sadece 1 tanesini ödeyen sanığın 21.04.2005,11.05.2005,11.07.2005 ve 18.02.2006 tarihlerinde sayaçsız direk bağlamak suretiyle kaçak elektrik kullandığı iddia edildiğinden tutanak tanıkları dinlenerek sayaçsız olarak elektrik kullandığının belirlenmesi halinde atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve 765 sayılı TCK'nın

494.maddede düzenlenen “zaruret haline ulaşmayan ağır ve acil bir ihtiyacı (5237 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 147.maddesindeki ağır ve acil ihtiyacı) karşılama zorunluluğunun bulunmadığı gözetilmeden “sanığın kendisine menfaat temin etmek için hareket etmediği,zaruri bir ihtiyacını acilen gidermeye yönelik davranış tarzı içine girdiği eylemin hırsızlık suçunu oluşturmadığı,eyleminin sebepsiz iktisap oluşturduğu ve hukuki ihtilafın devam etmekte olduğu sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediği” biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,