Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/37445 K.2011/7930

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 456/4, 457/1 ve 647 sayılı kanunun 4. maddesi gereğince hükmolunan 960,00 TL. adli para cezası ertelenmemekle beraber, 5237 Sayılı TCK.nun tercih edilmesi durumunda tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı kanunun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerektiği ve hapis cezasının paraya çevrilmesi durumunda dahi sonuç adli para cezası açısından 765 Sayılı TCK.nun sanık lehine olduğu,

ayrıca sanığın yüzüne karşı verilen kararda 5271 sayılı Kanunun 34/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca kanun yoluna başvuru olanağı ve şekli ile süresi ve mercii belirtilmediği ve ceza miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu belirtilmek suretiyle sanık yanıltılmış ise de, sanığa hükmü temyiz edip etmeyeceği hususu meşruhatlı davetiye ile 01.06.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında, tebliğnamedeki bu hususlara yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.