Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/3803 K.2011/42532

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı,dosya içeriğinden katılanların hakaret suçundan dolayı maddi zararının ve tazminat talebinin olduğuna dair bilgi olmadığının anlaşılması karşısında,daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat değerlendirilmek

suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken “müşteki kuruluşların zararının karşılanmamış olması” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığa atılı hakaret suçunun,soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olması karşısında, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında birden fazla kişiye hakaret ettiği gerekçesiyle cezası artırılırken uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 43/2.maddesi yollamasıyla 43/1.maddesi yerine doğrudan 43/1.maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,