Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/38145 K.2012/42298

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Endüstri Meslek Lisesinde öğretmen olan müştekinin ders yaptığı sırada atölyenin önünde cep telefonuyla yüksek sesle konuşan sanıkla aralarında çıkan tartışma sonucunda sanığın müştekiye hakaret ettiğinin iddia edildiği olayda dosya içeriğine göre kavgayı ayıran öğrenci ve öğretmenlerin isimlerinin tespitiyle tanık sıfatıyla beyanları alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanın maddi tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği gibi; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri de lehine değerlendirildiği ve sabıkasız olduğunun da tartışıldığı halde, katılanın zararını gidermemiş olması şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,