Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/38614 K.2012/42758

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nın 51.maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken “ sanığın sabıkalı olması, suç işlemedeki kararlı tutumu, suçu işleyiş şekli ,mahkemece gözlemlenen suç işleme hususundaki eğilimine göre cezasının ertelenmesi halinde ilerde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemede kanaat hasıl olmadığından” biçimindeki gerekçe yasal ve yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığa atılı suçun oluşması için mağdurun huzur ve sükununu bozma kastı ile ısrarla davranılması gerektiği ve bu itibarla somut olayda 5237 sayılı TCK’nun 43.maddesini uygulama koşulları oluşmadığının gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2008 tarih ve 2007/139 Esas - 2008/31 Karar sayılı ilamıyla mala zarar verme suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 Sayılı TCK.nun 58/6.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,