KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/39366 E., 2012/43105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2012
- Tebliğname No
- 2 - 2009/144362
- Mahkemesi
- Gemerek Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 18/02/2009
- Numarası
- 2006/17 (E) ve 2009/17 (K
- Suç
- Kasten yaralama ve hakaret
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya çeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın aksi kanıtlanamayan savunması ve tanık anlatımına göre, katılan Murat'ın sanığın uzun olan saçlarına gülmesi üzerine, sanığın traktörden inerek katılan Murat'a hakaret edip yaraladığının anlaşılması karşısında; bu hususun sanık lehine kasten yaralama suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin, hakaret suçu yönünden ise aynı kanunun 129/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Adli sicil kaydına göre engel teşkil edebilecek 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 51/1. maddesinin b bendinde belirtilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmaması” hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “sanığın geçmişteki hali ve suç işlemek hususundaki eğilimi gözönüne alınarak sanığın suç işlemekten çekineceğine dair mahkemede kanaat oluşmadığından....” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmemesi,
3- Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olarak adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren suçtan verilen ilamın esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydındaki hem Siirt Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2005 tarih ve 2004/237-2005/288 E-K. sayılı ilamının hemde Kütahya Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2005 tarih ve 2003/196-2005/416 E.K. Sayılı ilamlarının birlikte tekerrüre esas alınarak infazda tereddüte sebebiyet verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/39366, K. 2012/43105, 9 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama