Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/39444 K.2011/42486

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK' nun 232/6 ve 34/2.maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin başlangıcı gösterilmeyerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden; 09.01.2009 tarihinde tefhim edilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 03.02.2009 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih ve 2008/2-149,2008/163 sayılı ilamında da belirtildiği gibi koşulu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, objektif koşulların varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca 5271 sayılı CYY'nın 231.maddesinin 5.fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden, 647 sayılı yasanın 4.maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına veya diğer tedbirlere çevrilmesine ve aynı yasanın 6.maddesine göre ertelenmesine ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 7.fıkrasına yanlış anlam verilerek;

katılan kurum zararını karşıladığı anlaşılan ve sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken "adli para cezası seçenek yaptırımı ve erteleme kurumu uygulandığından" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin olunan cezadan elektrik bedeli pek hafif kabul edilerek indirim yapılması sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6 maddesine aykırı davranılması

3- Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04.11.2008 tarihli bozma kararından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 21.03.2006 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 647 Sayılı TCK.nun 5. maddesi uyarınca 6 eşit taksitle tahsiline karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hükmolunan adli para cezasının 4 eşit taksitle ödenmesine karar verilmesi,

4-5271 sayılı CMK.nun 232/6 ve 34/2 maddeleri ve1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesi uyarınca hükümde yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi