Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/4798 K.2010/8265

Basit yaralama uçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-a, 29, 62, 52/2.maddeleri uyarınca 1,500,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,

aynı Kanun'un 231/8-c.maddesi uyarınca 1 yıl boyunca alkollü içki kullanmaktan yasaklanmasına dair (ŞARKÖY) Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2008 tarihli ve 2008/101-210 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/09/2009 gün ve 2009/10699/49878 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay 3.Ceza Dairesinin 01.02.2010 tarin ve 2009/23175 esas, 2010/711 karar sayılı görevsizlik kararı ile dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8-c.maddesi uyarınca sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri belirlenirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir tedbire hükmedilmesi gerektiği, kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan, sanığın kişiliğini, suçun istenmesindeki özellikleri değerlendirilmeden yazılı şekilde denetimli serbestlik tedbiri getirtilmek suretiyle karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5271 sayılı Yasanın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulan sanık hakkında, anılan maddenin 8.fıkra (c)bendi uyarınca hükmolunan, “bir yıl boyunca alkollü içki kullanmaması” yükümlülüğünün, denetime elverişli olmaması nedeniyle infaz yeteneği bulunmamakla birlikte, infaz sırasında gerek Cumhuriyet Savcılığınca gerekse denetimli serbestlik şube müdürlüğünce, infaz kabiliyeti bulunmayan yükümlülüğün değiştirilmesinin, hükmü veren mahkemeden istenmesi halinde mahkemece, başka bir yükümlülüğe hükmolunması her zaman mümkün bulunmakla,