Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/6022 K.2010/15471

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozkır Sulh Ceza Mahkemesinin 11.06.2007 tarih 46-64 sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik itirazın reddine, katılan vekilinin itiraz dilekçesindeki diğer istemlerin temyiz incelemesine gönderilip gönderilmeyeceği hususunun mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin kararı üzerine, Sulh Ceza Mahkemesinin 14.10.2007 tarih 46-64 sayılı ek karar ile;

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın reddi ile kararın kesinleştiği, hükmün temyize tabii olmadığına ilişkin verilen kararın katılan vekilince süresi içinde temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. madde-fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasına geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz değil, itiraz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunduğu ve aynı kanunun 271/4. maddesi uyarınca; “Merciin, itiraz üzerine verdiği kararları kesindir, ancak ilk defa merci tarafından verilen tutuklama kararlarına karşı itiraz yoluna gidilebilir” düzenlemeleri karşısında, itiraz üzerine Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine ilişkin 11.10.2007 tarih 2007/180 D. İş sayılı kararı kesin nitelikte olduğundan, katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 10/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.