Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/6935 K.2012/3599

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-)Sanığın “katılanların evinin yakınındaki dernekte yüksek sesle müzik yayını yaparak kendisini rahatsız ettiklerini, konuyu konuşmak için gittiğinde ise sen git kocan gelsin istediğin yere git şikayet et diye cevap verdiklerini” savunması karşısında, sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarıyla ilgili olarak 5237 Sayılı TCK'nın 29 ve 129.maddelerindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Sanığa atılı hakaret ve tehdit suçları nedeniyle uzlaşma işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5271 Sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen yöntem izlenmek suretiyle yerine getirilmesinin zorunlu olduğu ve uzlaşmanın yapıldığı tarihteki düzenlemeye göre adli kolluk görevlilerinin uzlaşma teklifinde bulunmaya yetkilerinin bulunmadığı gözetilmeden ve sanığa usulüne uygun olarak uzlaşma teklif edilmeden, sanık ile katılanlara Emniyet Müdürlüğünde yapılan uzlaşma teklifleri yeterli görülerek eksik ve usulüne uygun olmayan işleme dayalı olarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 Sayılı Kanun'un 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olan hakaret ve tehdit suçlarıyla ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-)5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesi hükmüne aykırı olarak kısa süreli hapis cezaları ertelenmiş olan sanık hakkında aynı kanunun 53/1.maddesinde belirtilen haklarından yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

5-Gerekçeli kararda, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin denetime olanak verecek şekilde ortaya konulmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 34. ve 230. maddesinin 1.fıkrasının (a) ve (b).bentlerine aykırı davranılması,

6-5271 Sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı olarak, gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması,