Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/6942 K.2012/6437

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan-sanıklar Ahmet, Nurdan ve N.. Y.. müdafiinin temyiz isteminin “sanıklar müdafii” sıfatıyla ve sadece bu sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık A.. Y.. hakkında Çiğdem ve M.. T..'a karşı hakaret ve S.. T..'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine, sanık N.. Y.. hakkında M.. T..'a karşı kasten yaralama suçundan, sanık N.. Y.. hakkında M.. T..'a karşı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında atılı suçlardan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıklar Ahmet, Nurdan ve N.. Y.. müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE;

II-Sanık A.. Y.. hakkında Ç.. T..'a kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında katılanlardan S.. T..'a karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 Sayılı TCK'nun 86/2.maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan adli para cezası tercih edildiği halde, katılan Ç.. T..'a karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilirken mahkemece “ suçun işleniş şekli ve fiilen özelliklerini içerir” şeklindeki gerekçe ile aynı yasanın 61.maddesine uygun şekilde cezaların belirlenerek bireyselleştirildiği anlaşılmakla; her iki hüküm arasında gerekçeler arasında çelişki de olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Kayden sabıkasız olan sanığın kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında; 5237 Sayılı TCK.’nun 51/1 madde ve fıkrasının (a) bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı anlaşılmakla; tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.’nun 51.maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken; “ sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” içerir yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde “ sanığın geçmişteki hali” şeklindeki gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

2-Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa’nın 23.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231.maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan kasten yaralama suçuyla ilgili olarak yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş sanık A.. Y.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,