Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/7530 K.2012/4449

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi sanık S.. B.. ve sanıklar E.. C.. ile G.. B.. müdafiinin süre tutum dilekçesi ile şikayetçi sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma, sanıklar E.. C.. ile G.. B.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini, 12.12.2008 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ile ayrıca katılan sanık A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayinine yer olmadığına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan beraatine dair hükümleri de temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Şikayetçi sanık S.. B.. müdafiinin katılan sanık A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayinine yer olmadığına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan beraatine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Şikayetçi sanık S.. B..’ ın 17.05.2007 tarihli duruşmada sanık A.. T..’ ten şikayetçi olduğunu söylediği halde CMK’ nın 238/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması nedeniyle, müdafiinin temyize hakkı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi sanık S.. B.. ve sanıklar E.. C.. ile G.. B.. müdafiinin 14.11.2008 tarihli süre tutum dilekçesi ile yalnızca şikayetçi sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma, sanıklar E.. C.. ile G.. B.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, katılan sanık A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayinine yer olmadığına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan beraatine dair hükümleri ise 1412 Sayılı CMK' nın 310. maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 12.12.2008 tarihli ayrıntılı dilekçe ile temyiz ettiğinden temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma, sanıklar E.. C.. ile G.. B.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Sanıklara atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle haklarında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve sanıkların sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek, mahkemece atılı suçların işlenmesi nedeniyle varsa katılanların uğradığı maddi zarar kanaat verici ve basit bir araştırma ile tespit edilerek, sanıklardan da tespit edilen zararı gidermek isteyip istemedikleri sorularak,

sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “...müştekilerin şikayetçi olması, zararlarının giderilmemiş olması...” şeklinde, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,