Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/8389 K.2011/43018

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık D.. Y..’un temyiz talebinin hakkında mahkumiyet hükmü kurulan kasten yaralama ve hakaret suçlarına yönelik olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Sahipli hayvanı öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebi olmadığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanık M.. Y.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Kasten yaralama suçundan sanığın yüzünde kesin olarak kurulan 26/03/2008 tarih ve 2007/103-2008/69 sayılı hükmü, 1412 Sayılı CMUK.nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 08/05/2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar S.. Y.. ve D.. Y.. hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteklerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Sanıklar M.. Y.., S.. Y.. ve D.. Y.. hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında hakaret suçlarından hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezaların 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca para cezasına çevrilmesi ve aynı kanun maddesinin 4. fıkrasında, uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre, çevrilen para cezası veya tedbir olduğunun, ancak bu madde hükümlerinin uygulanmasının, kanun yoluna başvurmada engel teşkil etmeyeceğinin belirtilmesi karşısında, hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizi mümkün olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 7.ve 5252 Sayılı Kanunun 9.maddeleri uyarınca sanıkların eyleminin uyduğu kabul edilen 765 ve 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmesi,

bu şekilde bulunan sonuç cezaların özellikle cezası ertelenmeyen sanıklar hakkında seçenek yaptırımlardan adli para cezasının tercih edilmesi durumunda adli para cezasının alt sınırının 5 gün olması karşısında 5237 sayılı TCK’nun 125.maddesinin sanıklar lehine olacağı da gözetilerek karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde cezalar hesaplanıp sonuçlar belirlenmeden, 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesindeki cezanın alt sınırının 120 gün adli para cezası olduğu şeklindeki hatalı kabul ile 765 sayılı TCK gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması,