Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/9249 K.2012/5037

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar Gülay ve Seher müdafiinin sanık Okan hakkında hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar Gülay ve Seher müdafiinin 31.03.2008 tarihinde yüzüne karşı verilen karara karşı 02.04.2008 tarihinde sadece sanıklar Gülay ve Seher hakkında verilen kararlara yönelik temyiz istemini içeren süre tutum dilekçesi verdiği ve bu dilekçede sanık Okan hakkında verilen karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı,1412 sayılı CMUK'nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 11.09.2008 tarihinde tarihinde ise gerekçeli temyiz dilekçesiyle sanık Okan hakkındaki hükmü de temyiz ettiği anlaşıldığından sanıklar Gülay ve Seher müdafiinin süresinden sonra yapılan temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar Gülay ve Seher müdafiinin sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Vekille temsil olunan katılan sanık Okan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Katılan sanık Gülay'ın olaydan bir gün önce katılan sanık Okan'ın telefonda kendisine hakaret ettiğini iddia etmesi ve bu iddiasının tanık S. B. tarafından da doğrulanması karşısında katılan sanıklar Gülay ve Seher hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıklar hakkında TCK'nın 52/3.maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,