Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/12405 K.2013/1391

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığa atılı hakaret suçunu işlediğine dair şikayetçilerin iddiasını doğrulayan delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığa atılı hakaret suçunun uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma işlemleri yapılmadan, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Tanık A.. E..'nin karakolda alınan ifadesinde "Sanığın alkollü bir şekilde evlerine geldiğini, bıçak alıp kavgaya gidiyorum dediğini, yaklaşık bir saat sonra yüzü gözü morarmış bir şekilde gelip babasına ait av tüfeğini istediğini, vermek istemeyince kendilerine saldırdığını ve av tüfeğini alıp gittiğini" bildirmesi, mahkemede alınan ifadesinde ise "Babası A.. E.. ile birlikte hastaneden geldiklerini, sanığı barıştırmak için şikayetçilere gittiklerini, ortalığın birden karıştığını, silah sıkıldığını, kimin sıktığını, kimin, nasıl yaralandığını görmediğini" bildirmesi karşısında; tanığın ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 Sayılı TCK'nın 50/1-f maddesinde, gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilebileceği belirtilmesine rağmen, sanığın gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

5-Emanetin 2008/793 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında bir karar verilmemesi,