Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/13564 K.2012/46245

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere; koşullu bir düşme nedeni olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde, mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilmesi gerektiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade etmesi ve sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmaması karşısında;

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken dosya içeriği ve yasaya uygun düşmeyecek biçimde “.....5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 5. fıkrasında belirtilen ‘Uzlaşmaya ilişkin hükümler saklıdır’ şeklindeki ifadenin, uzlaşamama halinde hükmün açıklanmasını öngördüğü, uzlaşmaya tabi suçlar açısından öncelikle tarafların kendi aralarında anlaşmaları, aksi taktirde diğer tüm şartlar mevcut olsa bile,

hükmün açıklanmasının gerektiği” ifade edilerek uzlaşmaya tabi suçlarda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanamayacağına işaret edilmesi karşısında taraflar uzlaşamadıklarından gerekli şartlar oluşmadığından....“ biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,