Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/13703 K.2012/47020

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması eyleminin; sırf huzur ve sükûnu bozmak maksadıyla yapılması halinde suç olacağı değerlendirilmeden, sanığın, evinde birisiyle tartışması nedeniyle ortaya çıkan gürültünün ne şekilde sırf huzur ve sükûnu bozmak maksadıyla yapıldığı da açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda yakınanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenemediği,

daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “koşulların oluşmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan, denetime olanak vermeyen gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,