Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/14436 K.2012/47124

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suç tarihi “25/08/2007” olduğu halde gerekçeli kararda “21/08/2003” olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın katılana karşı hakaret eylemini faks ile yazı göndermek suretiyle gerçekleştirmiş olmasına göre, atılı eylemin 5237 sayılı TCK.nun 125/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3- Sanığın başlangıçtan beri değişmeyen, tanık beyanlarıyla da desteklenen savunmasında sanığa ait otelin genel müdürü olan katılanın otel ile iş yapan S. V.. ve Hü. S..'ndan şahsi hesabına para alması üzerine söz konusu faksı çektiğini belirtmiş olması karşısında adı geçen kişilerin tanık olarak dinlenip beyanlarına göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı;

kayden sabıkasız olan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nin 231'inci maddesinin 6'ncı fıkrasının (b) bendinde belirtilen“sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanık müştekinin zararını karşılamamış olduğu” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,