Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/16270 K.2012/47625

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Gerekçeli kararda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşüne yer verilmemiş ise de; hükümden sonra yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 3.maddesinde 01/01/2014 tarihine kadar asliye ceza mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet Savcısı bulunmayacağı yönündeki düzenleme karşısında, bu aykırılık sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından dolayı sonuç olarak adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 5.fıkradaki istisna dışında adli para cezalarında hak yoksunlukları uygulanmaz şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Yasanın 53.maddesinin uygulanması,