Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/16584 K.2012/48523

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine, mahkemenin kanaat ve takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere; koşullu bir düşme nedeni olan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumunun (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde,

mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilmesi gerektiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade etmesi ve koşulların gerçekleşmesi halinde kamu davasının düşürülmesi olanağı sağlaması nedeniyle doğurduğu sonuçlar itibariyle erteleme kurumuna göre sanıklar lehine olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenebilecek olan ölçülebilir,

maddi zarar olduğu dosya içeriğine göre sanıklara yüklenen suçlardan doğan katılanın maddi nitelikte bir zararı söz konusu olmadığı gibi katılanın somut olarak belirlediği ve istediği bir tazminatında bulunmadığının anlaşılması karşısında,

sabıkasız olduğu anlaşılan sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden "sanıklar hakkındaki cezanın TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olması ve sanıkların katılanın maddi ve manevi zararını telafi etmedikleri ..... " şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,