Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/18284 K.2012/48175

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre söz konusu hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)- Sanığın soruşturma sırasındaki ifadesinde katılanın kendisine “hayvan” diye hakaret ettiğini, kendisinin de “hayvan sensin” diye karşılık verdiğini, katılanın kendisini itekleyip yere düşürdüğünü, bunun üzerine cebindeki bıçağı çıkardığını savunması karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 29.maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre katılanın kasten yaralama suçundan ... maddi bir zararının belirlenemediği,

daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, “sanığın suçtan dolayı müştekinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararı karşılamayı kabul etmediği” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,