Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/18804 K.2013/50

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O Yer C. Savcısının dilekçesinin içeriğine göre sanıklar Kadir, Tuncay ve ... haklarında verilen beraat ile ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1- Sanıklar Kadir, Tuncay ve ... hakkında verilen beraat kararının temyiz incelemesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık ... Yetim hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre O Yer C. Savcısının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği,konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden katılanların bir tazminat talebi bulunmadığı gibi zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı anlaşılmakla adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken,

“sanığın eylemi sonucu doğan zararı karşılamadığı, katılanların mağduriyetini gidermediğinden,koşulları oluşmadığından” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi