Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/19443 K.2013/810

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince,

Tanık K.. S..’in ifadesinde, sanığın katılana "çocuklarımın rızkını yiyorsun terbiyesiz" dediğini daha başka sözlerde söylediğini ancak duyamadığını belirtmesi, diğer tanık Y.. Y..’ın ise, ifadesinde katılanın kendisinden okulda görev yapan Serdar Bey’i çağırmasını istemesi nedeniyle olay yerinden ayrıldığını daha sonra tekrar geldiğini bu yüzden hakaret ve tehdit içerikli sözleri duymadığını bildirmesi karşısında; diğer tanık E.. T..’un olay yerinde bulunması ve sanığın katılana "sana soracağım" dediğini duyduğunu beyan etmesine göre verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu düşünceye iştirak edilmemiş,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın iddiası ve tanıkların beyanlarına göre, sanığın söylediği "sana soracağım" şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı TCK.nun 106.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesinde düzenlenen basit tehdit suçunu oluşturacağı nazara alınarak ceza tayini gerekirken, hükümde aynı maddenin 1.fıkrasının 1.cümlesi ya da 2. cümlesi uyarıca mı ceza tayin edildiğide belirtilmeden hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında ceza tayin edilirken başkaca indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilirken, gerekçe gösterilmesi gereğine uyulmaması,

3- 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 51/3.maddesi uyarınca, gerekçe gösterilmeden denetim süresinin 3 yıl olarak üst sınırdan belirlenmesi,

5-5237 sayılı TCK.nun 51/5-6.maddesi gereğince denetim süresi içerisinde uzman kişi görevlendirilip görevlendirilmeyeceğinin kararda belirtilmemesi,