Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/19943 K.2013/2147

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1)-Sanığın, tanık Hüseyin’e gönderdiği mektupla yakınan Safter’e hakaret ettiğinin kabul edildiği olayda, yakınan Safter muhatap alınmadan gönderilen mektubun, muhatabı dışında başka kişilerce okunup en az üç kişi tarafından içeriğinin öğrenilip öğrenilmediği araştırılıp, gerektiğinde bu konuda Hüseyin Coşkun, Hasan Sevencan ve aynı koğuşta bulunan diğer kişiler tanık sıfatıyla dinlendikten sonra,

sonucuna göre sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK’nın 125.maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesinde düzenlenen “mağdurun gıyabında hakaret” suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerekirken, fiilin ne şekilde yakınanı muhatap alan yazılı bir iletiyle işlendiği açıklanmadan, “yapılan hakaretin huzurda hakaret niteliğinde olduğu” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında TCK’nın 125/2.maddesinin yollamasıyla aynı Kanunun 125/1.maddesinin uygulanması,

2)-Kabul ve uygulamaya göre de,

a)-Seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına sanığın mükerrir olduğu gerekçesiyle 5237 Sayılı TCK'nın 58/3.maddesi gereğince zorunlu olarak hükmedilmesi nedeniyle; takdir hakkı kullanılmak suretiyle seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde hükmolunan cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğine dair 5237 Sayılı TCK'nın 50.maddesinin 2.fıkrasının uygulama yerinin bulunmadığı gözetilerek,

5237 Sayılı TCK’nın 50/1.maddesi uyarınca sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın seçimlik cezalardan olması ve 50.madde 2.fıkrası uyarınca yasal şartları oluşmadığından” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında belirlenen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,