Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/200 K.2011/1434

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık H.. A..’ ın yokluğunda verilen gerekçeli hükmün normal usule göre tebliğe çıkarılmasından sonra, tebligat memurunca, sanığın adresini değiştirmesi ve yeni adresinin belirlenememesi nedeniyle tebligatın tebliğ edilemeyerek iade edilmesi durumunda, bu kez Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden; doğrudan sözü edilen 35. maddeye göre sanık H.. A..’ a yapılan tebligat usulsüz olup, Tebligat Kanunun 32. maddesi gereğince temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık Musa hakkında hakaret suçundan kamu davası açılmadığı gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilerek CMK’ nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Bilirkişi tarafından çözümü yapılan olaya ait iş yeri kamera görüntülerinde sanık H.. A..’ ın da katılan Hamza’ ya vurduğuna dair bir açıklık bulunmadığının anlaşılması, tanık İ.K...’ un da soruşturma aşamasında “sanık Hüseyin’ in katılana vurup vurmadığını görmediğini” ifade etmesi karşısında; olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan ve olaya müdahale eden polis memurları tanık olarak dinlenmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde sanık Hüseyin’ in mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

a-Sanık H.. A..’ a atılı kasten yaralama suçu nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntem izlenerek yerine getirilmesi zorunluluğu karşısında, sanığa sorulmadan katılanın uzlaşmak istemediğine dair ifadesi ile yetinilerek, eksik ve usulüne uygun olmayan işleme dayalı olarak hüküm kurulması,

b-Adana Devlet Hastanesinin 04.05.2004 tarihli raporu ile katılanın çenesinde meydana gelen kesinin çehrede sabit eser niteliğinde olup olmadığının 18 ay sonra değerlendirileceğinin belirtilmesine rağmen, sabit eser yönünden kesin rapor alınmadan, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde 765 sayılı TCK’ nın 456/4. maddesi gereğince hüküm kurulması,

c-Olay görüntülerini içeren CD ve fotoğraf albümünün dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, müsaderesine de karar verilmesi,

d-Birlikte suç işleyen sanıklara yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, sanıkların mütesselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesi,

e-Sanık Hüseyin’ in adli sicil kaydındaki ilamların silinme şartları gerçekleştiğinden engel teşkil etmediği, sanık M..

P..’ a ait adli sicil kaydındaki kasıtlı suçlara ilişkin diğer ilamların silinme şartlarının gerçekleştiği gözetilerek, Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.1996 tarih, 1996/1062 esas sayılı ilamında ise infaz tarihinin adli sicil kaydında 22.08.1999 olarak yazılmasına rağmen, getirtilen ilam örneğinde ise 22.08.1998 olarak belirtilmesi ve adli para cezasının infaz tarihinin ise bildirilmediğinin anlaşılması karşısında; anılan ilamın silinme şartları araştırılarak sonucuna göre;

hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,