KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/20741 E., 2013/43 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, cinsel taciz, konut dokunulmazlığını bozmak
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
14.04.2009 tarihli duruşma tutanağının zabıt katibi tarafından imzalanmaması 5271 sayılı CMK.nun 219.maddesine aykırı ise de, bu eksikliğinin mahallinde giderilmesi mümkün görüldüğünden, tebliğnamedeki ilk bozma düşüncesine, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli olup 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sırasında gösterilen gerekçelerle aralarında çelişki bulunmadığından tebliğnamedeki ikinci bozma sebebine iştirak edilmemiştir.
1-Sanık ... hakkında cinsel taciz ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan mhkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Alaşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2004 tarih ve 2003/415-2004/771 sayılı ilamında iki ayrı emniyeti suistimal suçundan mahkumiyetine karar verildiği, cezaların eşit olduğu anlaşılmakla yalnızca bir suçtan verilen 4 ay hapis ve 200.000.000 TL para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.’nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/20741, K. 2013/43, 14 Ocak 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama