Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/21422 K.2013/889

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün gerekçe bölümünde sanığın yargılama aşamasındaki ve olay sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alınarak teşdiden ceza verilmesi gerekçesi karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak; sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 Sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,