Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/22521 K.2013/1977

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından sarfedildiği öne sürülen sözlerin bir bütün olarak değerlendirildiğinde, katılanı tahkir amaçlı olduğu, sanık hakkında iddianamedeki nitelendirmeye göre de sadece hakaret suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı tehdit suçundan açılmış bir kamu davası olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığa yüklenen hakaret suçunun maddi zarar oluşumuna elverişli bulunmadığı gözetilmeden, verilen hapis cezasının TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararı tazmin suretiyle giderme seçenek tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

2- Şikayetçinin bir tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden sanığın şikayetçinin zararını karşılamadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmolunması,