Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/23126 K.2013/1019

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık Ö.. Y.. hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesi üzerine 28.10.2008 tarihli duruşmaya katılan, ancak davaya katılmak istemediğini belirterek katılan sıfatını almayan yakınan sanık S.. Ç..’ın hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, yakınan sanığın temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık S.. Ç..’ın kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanık ile yakınan arasında meydana gelen tartışma sırasında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belli olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

b-5237 sayılı TCK.nın 53/1 maddesinde hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonuçlarından olarak hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında, aynı yasanın 50/1-d maddesi uyarınca hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilmiş olan sanığın söz konusu haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi

c-Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK’nun 231/6-a maddesinde gösterilen, “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel (objektif) koşulunun bulunduğu,

aynı yasanın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu,

manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararın belirlenmediği gözetilerek,

sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “zarar gideriminde bulunmadıkları” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,