Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/23189 K.2013/2163

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içinde yer alan 27/01/2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra, 22/03/2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün, 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince karar tarihinde 2.000,00 liraya kadar olan hükümlerin temyizi mümkün olmadığından sanığa mala zarar verme suçundan verilen 400,00 TL adli para cezasına yönelik temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

III- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'un daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle adı geçen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ve dosyada bir örneği bulunan Ardahan Asliye Ceza mahkemesinin 06/05/2002 tarih, 2002/42 E. ve 2002/265 sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan verilen ve 15/04/2005 tarihinde infaz edilen 1 yıl 4 aylık hapis cezasının suç tarihine göre tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Oluş ve dosya kapsamına, katılanlar ... ve ... ile tanıklar ... ve ... aşamalardaki beyanlarına göre; sanıkların hep birlikte ahır olarak kullanılan katılanlara ait evin eklentisine girdikten sonra katılan ...'in saklandığı bölüme geçmek istedikleri, katılan ... ile tanık Nazika'nın sözkonusu bölümün kapısını kilitleyip engel olmaları nedeniyle sanık ...'ın katılan ...'e karşı zkasten yaralamada bulunduğu anlaşılmakla cebir unsurunun konut dokunulmazlığının ihlalini kolaylaştırmak için işlenmediği halde sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 116/1. maddesi yerine aynı kanunun 116/4. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/03/2012 tarihli, 2011/2-376 Esas ve 2012/90 sayılı kararında da belirtildiği üzere sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibariyle karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülüklere uygun davranılması halinde, geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223. maddesi uyarınca düşürülmesi sonucunu doğurduğundan,

bu niteliğiyle sanık ile devlet arasındaki cezai nitelikteki ilişkiyi sona erdiren düşme nedenlerinden birisini oluşturmakta; koşullu bir düşme nedeni oluşturan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kurumu, objektif koşulların (mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmama, zararın giderilmesi) varlığı halinde mahkemece 6008 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce re’sen, bu değişiklik sonrasında ise sanıkların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi halinde diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi,

uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanması gerektiği gözetilmeden sanıklar ... ve Emine AKIL hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,