KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/23849 E., 2013/3478 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Konut dokunulmazlığını bozma, Hakaret, Tehdit
- Hüküm
- Hakaret ve tehdit suçlarının kişilerin huzur ve sükununu bozma olarak kabulü ile sanığın mahkumiyetine, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan beraatine
- Temyiz edenler
- Sanık müdafii, Katılanlar Canan ve Birol vekili
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Katılanlar ... ve ... vekilinin sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yöntemine uygun biçimde duruşma günü bildirildiği halde, 5271 sayılı CMK.nun 237 ve 238. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma isteminde bulunmayan şikayetçi ... hakkında 11.03.2008 tarihinde verilen katılma kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olmakla beraber, aynı tarihli duruşmaya katılan suçtan zarar gören şikayetçi Birol vekiline, 5271 sayılı Yasanın 234. maddesinin 1.fıkra (b) bendinde tanınan hakları açıklanıp, bu hususun tutanağa geçirilmemesi suretiyle aynı maddenin son fıkrasına aykırı davranılmış ise de; şikayetçi Birol vekilinin hükmü temyiz etmesi karşısında katılma iradesinin açıkça anlaşılması nedeniyle, 5271 sayılı CMK.nın 237/1. maddesi uyarınca şikayetçi Birol'un davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
./..
-2- T.C.
YARGITAY
2. Ceza Dairesi
TÜRK MİLLETİ ADINA
YARGITAYİLAMI
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/23849, K. 2013/3478, 21 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama