Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/23915 K.2013/2211

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, hastanede hemşire olarak görev yapan katılana hastane koridorunda hakaret ettiği kabul edilmesine karşın, sanık hakkında iddianamade belirtilen 5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesinin uygulanmaması, 2-5271 sayılı CMUK.nun 226.maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK.nun 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanın, sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan maddi bir zararının bulunmadığı ve sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkasının hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel olmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken "katılanın manevi zararını tamamen gidermemiş olması" biçimindeki, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,