Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/24542 K.2013/3402

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun da zarar doğurmaya elverişli bir suç olmadığı, adli sicil kaydında silinme koşulları oluşan mahkumiyetleri dışında sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında.

5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” ve aynı fıkraya 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile eklenen “Sanığın kabul etmesi” koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Katılanın, suçtan doğan zararını diğermediği anlaşıldığından” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Devrek Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06/10/1988 tarihinde 1988/237 Esas ve 1988/615 sayılı kararı ile verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmiş olduğu, sanık deneme süresinde kasıtlı bir suç işlemediğinden söz konusu mahkumiyetin 765 sayılı TCK.nun 95/2'nci maddesi uyarınca esasen vaki olmamış sayılacağı, esasen vaki olmamış sayılan mahkumiyeti dışında hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan ve suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirmiş bulunan sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,