Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/24919 K.2013/6386

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydından mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53/1.maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilirken, kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sadece TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının “a, b, d” bentlerinde sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından; 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı