Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/25682 K.2013/5265

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 125/1-3-a maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde, aynı kanunun 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mahkemece tanıklardan sağlık ocağında hemşire olarak çalışan H.K. beyanına itibar edilerek sanık hakkında görevli doktora hakaret suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; olayın diğer görgü tanıklarının sanığın mağdura karşı “kapasiteniz 30 hasta ise, kapasitesi daha yüksek olan biri buraya otursun” şeklinde söz söylediğini duymadıklarını belirtmelerine karşın, sanığın eşi olan tanık Ş.D. dışında diğer tanık beyanlarına itibar etmeme nedeninin gerekçeli kararda tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Dosya içeriğine göre, olayın sağlık ocağındaki poliklinikte gerçekleştiği ve aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 125. maddenin 4. fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini ile

b- Mağdurun bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden, “sanığa bu aşamada cezaya hükmedilmesinin gerekli oluşu, cezanın caydırıcı etkisi, sanığın ileride suç işlemeyeceği yönünde kanaat gelmemesi, sanığın mağdurun uğradığı ve uğrayacağı zararı karşılama yönünde herhangi bir beyanının bulunmaması” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,