Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/25747 K.2013/5922

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama ile sanık ... hakkında hakaret suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ... hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçundan açılan kamu davasında, şikayetçi ..., Cumhuriyet Savcılığı ile kovuşturma aşamasındaki beyanlarında sanık ...'dan şikayetçi olduğunu belirtmekle beraber, soruşturma sırasında alınan (25.09.2006 tarihli) ilk ifadesinde “olaydan dolayı kimseden davacı ve şikayetçi olmadığını” belirttiği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçmeden dönülemeyeceği ve yargılama şartının gerçekleşmediği gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının CMK'nun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine,''

3-Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükmün incelenmesinde;

Şikayetçi ...'ın sanık ...'a hakaret içeren söz söylediğine ilişkin dosya içeriğinde delil bulunmadığı halde, yargılamaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken, hakaretin karşılıklı olduğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğu da karar yerinde tartışılmadan, hakaretin karşılıklı olduğundan bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,