Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/25789 K.2013/5244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık O.. G..’ın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 Sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a).bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık O.. G.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında belirlenen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 Sayılı TCK’nın 51.maddesinin 1.fıkrasının (b).bendinde belirtildiği gibi “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyecekleri konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmadığının” irdelenmesi gerekirken “sanıkların geçmiş halleri göz önüne alınarak suç işlemekten çekinecekleri hususunda kanaat hasıl olduğu” biçimindeki yasal olmayan gerekçeye dayanılması,

Sanıklar tarafından işletilen Golea Bar isimli işyerinin aleni bir ortam olduğu gözetilmeden, hatalı değerlendirme ile 5237 Sayılı TCK'nın 125.maddesinin 4.fıkrası uygulanmayarak sanıklara eksik ceza verilmesi hususları karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar müdafiinin 27.12.2007 tarihli duruşmadaki lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması isteğinin 5237 Sayılı TCK’nın 62.maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde; bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Hakaret suçundan hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının 5237 Sayılı TCK'nın 49/2.maddesi uyarınca kısa süreli olmadığı ve aynı Kanun’un 53/4.maddesi gereğince "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, kısa süreli olmayan hapis cezaları ertelenen sanıkların, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan ve TCK’nın 53/1.maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5271 Sayılı CMK’nın 326.maddesi uyarınca sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklara ayrı ayrı yükletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, ayrıca hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararda yargılama giderlerinin dökümünün denetime olanak verecek şekilde gösterilmemesi,

4-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; sanık B.. G.. hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,