Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/25861 K.2013/6790

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında 17.07.2007 tarihinde işlediği hakaret suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

2- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi sırasında, duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaate varılmadığı şeklinde yasal ve yeterli gerekçe gösterildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında 05.08.2007 tarihinde işlediği hakaret suçu nedeniyle verilen ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 129. maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, doğrudan 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezası tayin edildikten sonra, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,