Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/26790 K.2013/6827

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, mahkemece adli para cezasının tercih edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki eleştiriye katılınmamış,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın ilçe kaymakamının mail adresine elektronik posta yolu ile gönderdiği mesaj içerikleri incelendiğinde; kamu görevlisi olan mağdurun görev yaptığı ilçede meydana gelen ve güncel bulunan yangın nedeniyle mağdura yönelik eleştiri niteliğinde olup hakaret kastı ile hareket edilmediği bu nedenle atılı hakaret suçunun oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraatı yerine hatalı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden sanığın katılanın zararını karşılamadığı, suçunu kabul etmediği bu nedenle de bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,