Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/26973 K.2012/2918

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin ne zaman başlayacağı belirtilmeden “ tefhim veya tebliğ ” ibaresi kullanılmak suretiyle sanığın yanıltıldığı, anlaşılmakla; gerekçeli kararın tebliği üzerine yapılan temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunmama” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın iki ayrı şikayetciye karşı hakaret etmekten ibaret eyleminin iki ayrı suçu oluşturduğu, TCK.nun 266/1. maddesinin iki kez uygulanması yerine aynı Kanunun 80.maddesi ile artırım yapılması, adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması suretiyle sonuçta eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın yatırmış olduğu nakdi kefalet parasının iadesi hususunda mahkemesinden her zaman talepte bulunulması mümkün görülmüş, sanık hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapılması karşısında,

sanığın tutuklu kaldığı sürelerin cezasından indirilmesine karar verilirken, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 40. maddesi yerine, 5237 sayılı yasanın 63. maddesi yazılarak karma uygulama yapılması, sonuca etkili görülmemiştir.

./.. T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI