Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/27155 K.2013/8255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesinden sonra aynı yasanın 125/4. maddesinin uygulanması gerekirken öncelikle 43. maddede düzenlenen zincirleme suç hükümleri uygulanarak aynı yasanın 61. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı davranılması suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçilerin bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararlarının da belirlenemediği, sanığın adli sicil kaydındaki ilamların silinme koşullarının gerçekleştiği ve suç tarihinde kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın adli sicilinde bulunan kayıtlardan da anlaşılacağı üzere daha önce kasıtlı bir suç nedeniyle hakkında verilmiş mahkumiyet hükmünün bulunması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/5. madde ve fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” biçimindeki,

yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,