Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/27258 K.2013/8042

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı verilen kararda, temyiz yolunun başlangıcının”tefhim” yerine “tefhim veya tebliğ” olarak genişletilmesinin,temyiz yoluna başvuranın yalnız sanık olması karşısında sanık aleyhine bir yanıltma sayılamayacağı gibi ,sanığın tefhim tarihinden itibaren yasal yedi günlük süre içerisinde temyiz isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, bildirilen eksiklik sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamenin bu konudaki bozma görüşüne katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezalarının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "bir kamu kuruluşunda genel idare hizmetleri işinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

2-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde , mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde katılanın yüklenen hakaret suçu sebebiyle uğradığı bir zarar bulunmadığı gibi herhangi bir tazminat isteminin de bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,

5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken “sanığın ,yakınanın zararlarını karşılamaması ” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,