Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/27367 K.2013/12010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

-İl Müftüsünün makam odasında yakınan Veysel ile sanık arasında yaşanan tartışmalardan sonra orada bulunan yakınan A.. S..’ın, sanığın kolundan tutup dışarı çıkarması üzerine sanığın “şerefsizler” diyerek bağırdığının anlaşılması karşısında, mahkemece yasal ve yeterli gerekçeleri gösterilerek hakaret suçunun yakınanlar Veysel ve Abdullah’a karşı zincirleme biçimde işlendiğinin kabul edilip değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

-Tanık beyanlarında ve yakınanların anlatımlarında, yakınanlardan kaynaklanan haksız bir fiil tespit edilemediği gibi, hükmün gerekçesinde sanığın beyanları ile yakınanların ve tanıkların ifadeleri yöntemince tartışıldıktan sonra gerekçeleri gösterilerek sanığın beyanlarına neden itibar edilmediği hususu açıklandığından,

-Sanığın, Elazığ 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 31.05.2005 tarihli ve 2005/231-415 sayılı ilamı ile daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu, önceden işlenen suçtan dolayı verilen bu hükmün kesinleşmesinden sonra adli sicildeki kaydın silinmesine ilişkin yasada belirtilen süre geçmeden sanığın inceleme konusu dosyadaki hakaret suçunu işlediği ve anılan ilamla ilgili silinme koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,

sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden, tebliğnamedeki (1), (2) ve (4) nolu bozma düşüncelerine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-Elazığ 1.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 31.05.2005 tarihli ve 2005/231-415 sayılı ilamıyla kasten yaralama suçundan hükmolunan erteli adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 Sayılı CMUK’nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun’un 305/son. maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 Sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2)-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 Sayılı TCK’nın 125/1.maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,