Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/27561 K.2013/13048

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde kamu görevlisi olmayıp, özel bir hastanede hemşire olarak çalışan katılana karşı işlenen hakaret suçunun 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmek suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- 5271 sayılı CMK.nun 230/1-b maddesi uyarınca, mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesinin gerekmesi, sanığın, tanık Birgül ile telefonda konuşurken “söyle o si... hemşiresini gelirsem onu aşağı atarım” diyerek hakaret ve tehditte bulunduğunun iddia edilmesi, hakaret ve tehdit suçlarının sübutuna etki eden delillerin aynı olması ve tehdit suçundan beraat verilmesi karşısında hakaret suçundan hangi gerekçelerle mahkumiyet kararı verildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gösterilmemesi,

3- Sanığın cezasında haksız tahrik hükümleri nedeniyle indirim yapılırken, katılanın hangi söz veya davranışının haksız tahrik olarak kabul edildiğinin karar yerinde gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

4- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının gün karşılığı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret suçundan doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı;

kayden sabıkasız olan ve hükmolunan cezasının tür ve miktarı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için engel oluşturmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

soyut olarak “şartları oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,